Labor Day at Laiya

Hello from The Bahamas! Ay este from Laiya, Batangas! LOL

Isa sa dream ko ang makapunta sa beach na may white sand. Totoo yun. Never pa ako nakakapunta sa white-sanded beach (nakapunta na ako sa beach na maitim yung buhangin at bata pa ako nun). Astig yun kasi feel na feel mo yung summer: nakashades ka, may sunscreen lotion, tapos topless, feeling hunk, nakasuot ng board shorts… daming chicks… pati mga bading at silahis napapatingin sa iyo… tapos sabay may bola ng volleyball na tumama sa ulo mo… SAPUL! Hahaha! Joke lang .

At natuwa ako dahil natupad ang pangarap ko last May 1. Labor day nun at beatification ni Pope ay este Blessed John Paul II (ako naman ay magbebeautify. Haha). Plano ng staff ng Barangay Sucat na mag outing para naman makapagbakasyon ngayong summer. At dahil summer nga, gusto nila magbeach kaya sa pamumuno ng aking kuya (barangay captain siya), they decided to go to Laiya, Batangas.

Mas natuwa ako kasi sasama yung erpats at ermats ko. Never sumasama kasi sila sa family outing namin (sa bahay lang sila, hindi naman sila KJ) kaya that time medyo special kasi sasama sila. I couldn’t explain my excitement kaya napacrunches ako para magka-abs kaagad .

2 hours ang biyahe from Metro Manila to San Juan, Laiya, Batangas. Di ko akalain na malapit na rin yun sa bayan na pinagmulan ng aking ina. Umalis kami mga around 7 or 8 AM tapos nakarating kami mga around 10 AM. Medyo wala pa ako sa mood nun kasi antok na antok ako tapos gutom pa. Muntik pa kami maligaw. Pagdating namin sa One Laiya (yung mismong resort), nawala yung init ng ulo ko. From parking lot, kita ko na kung gaano ka-blue yung dagat at yung white sand.

At first, nawala yung excitement ko kasi matirik ang araw so super duper init. Pakiramdam ko para akong tinapang binababad sa araw. Yung SPF ng sunscreen lotion ko parang kukulangin. Mga SPF 10000 kelangan . Ansakit sa balat ng sinag ng araw kaya bilib rin ako sa mga taong patuloy na nagbababad kahit very risky. Ayoko rin mangitim. Black is beauty but too much black is charcoal .

Andaming tao sa resort (kasi nga public place) so nakakalito na nakakahilo na nakakaintimidate. Pero syempre ayoko masira araw ko kaya inenjoy ko na lang ang sightseeing. Tigang sa chicks ang beach, umapaw naman sa mga anak ng araw at anak ng buhangin. May ongoing bodybuilding contest pa doon. Dagdag pa ang ingay ng mga videoke at mga halakhak ng mga bading na naglalaro ng volleyball. Pero ayos lang rin. Kanya kanyang trip yan.

So here are some of photos I took while we were there. Ayoko palampasin ang pagkakataong mapicturan ang isa sa mga moments ko .

This is what the resort looks like from the seashore. It looks like Atlantis Resort from The Bahamas (yung venue ng Miss Universe 2009, click here to see the comparison). Nagulat kami kasi anlaki ng binaba ng water level nung dumating kami ng umaga until we decided to swim. Napakadrastic ng low tide. Kaya you can see sa picture na yung actual edge is yung nasa gitna, where the sand isn’t wet anymore. Yung kinatatayuan ko was filled with water during morning, and was gone while I took this shot.

Eto yung coastal mountain stretch sa San Juan, Laiya, Batangas. Ngayon lang ako nakapunta sa beach na super ganda ng view. No doubt kung bakit maganda sa Laiya. Super ganda ng sunset (unfortunately, I wasn’t able to snap a photo). Napakamajestic. Ang ganda ng colors ng sky pag pababa na yung araw.

Sa wakas! Nakatuntong na rin ako sa white-sanded beach!

Me with my sweet Ate Nene. She’s like my second mother, proud yan sa akin. Lahat ng mga nakukuwentuhan niyan, isisingit na ‘ay kapatid ko yan, ako nagpalaki sa kanya!’ Oh di ba? Sweet . Atat magpapicture kaso pag di niya trip yung shot, sabay sasabihin “ay, burahin mo!” Haha! Pero ayos lang At yun pala yung parents ko, nagsisiesta kahit mainit .

With one of my nephews, Peter. Favorite pamangkin ko ‘to kasi cute at makulit in a good way. Kengkoy rin yan! Now spot the similarity… ILONG! (OOPPS, this might get the attention of my sis-in-law! HAHA!)

Peter with my lil sis, Andrea.

Aba, sosyal ang ermats ko, nagpamassage service . Pero I couldn’t stop her. Isa sa paborito niya ang masahe. I understand since napakastressful ng business niya sa aming munting grocery (take note: manager+accountant+KERGEDER ang ermats ko haha!) Kaya ayan, nag-uunwind siya sa mahiwagang kamay ni Ateng Manghihilot

At syempre, nag group dynamics ang barangay staff. Bukod sa pagtatampisaw sa dagat-alat at magpaitim sa ilalim ng araw, merong inihandang games para sa kanila. Just for fun. Natuwa ako sa first game nila which was I unfortunately forgot the exact name. Basta it has something to do with trying to catch the end tail of the other team. Gulo nila pero ansaya!

And eto pa. Astig din ‘tong laro. All they need to do is let the ball continue to roll in an uninterrupted manner using improvised tubes (WOW STRAGHT ENGLISH!), Kaso 4 lang yung tubes kaya dapat may timing at alert. Syempre yung winners may prizes din

And of course, dahil nahiram ko na rin ang camera ng pamangkin ko (I wonder bakit wala pa akong sariling camera? LOSER!), I took some photos of random things I saw that day.
Shells collected by Andrea. Dyan kaya galing gasolina ng Shell? Corny .

Yung mga little pamangkin kong boys naman ay naging interesado sa mga kung anu-anong maliliit na nilalang sa dagat. Like this hermit crab.They also caught lots of baby crabs/talangka, mussels, and other critters from the ocean. Buti hindi nila nakita sina Ursula, Octopina, at Dugong (ARLULALULALULALU!!! HAHA!). They were having problems how to take them home. They even used mineral water instead of saltwater from the sea. Sabi ko di pede yun, mamamatay sila. Sabi nung isa kong pamangkin, since saltwater daw ang pwede, pwede ba daw yung tubig na nilagyan ng asin/table salt? Natawa ako .

Syempre, picture picture din ng mga bulaklak. Ambango-bango… ambango-bango… ambango-bango ng bulaklak…

Until I saw a part of the resort full of bongavillas. Super ganda kasi ang cute. Pink na pink yung lugar. Kaya I grabbed Andrea and asked to pose with the flowers. And I noticed something, malapit na magdalaga yung bunso kong kapatid! Malapit na magka-boobs! O_O

Syempre hindi rin ako nagpahuli. Tough men wear pink shades and poses in front of pink flowers. ANGAL???!


We waited for 3 PM before we decided to return to the beach. Super init at ansakit sa balat ng araw. Walang binatbat ang Nivea Sunscreen. Feeling ko tinapa kami habang nasa ilalim ng araw. Kaya hinitay na lang namin maging safe para lumabas. Naiwan ako malapit sa shore kasi ginawa akong tagabantay ng tuwalya at tsinelas nila habang sila ay papunta sa malayo . Kaya ako kahit naiwan, picture-picture na rin ako ng kung anu-ano. Like this seaweed:
Edible kaya to? Hehe .

LOOK! Akala niyo ang alphabet lang ang may mommy at baby. Here’s Mommy crab and baby crab. Answeet . Pero nakakakilabot yung feeling habang binabagtas ko yung dalampasigan. May parang nagapang sa paa mo. Pero nakakatuwa din kasi pag ramdam ng mga talangka na paparating ka sa lungga nila, sabay takbuhan sila at magtatago sa mga butas sa buhagin.

At nakakita rin ako ng kakaiba pero nakakatakot na star fish. Nahuli ng isang manong habang nalangoy siya. He even told me na natusok siya. Medyo naalarma ako kasi diba may mga poisonous na star fishes?

Coral skeletons on a piece of rock. Nice texture. Pwedeng susbtitute sa loofah or diamond peel (tignan natin kung di ka pa kikinis LOL).

At dahil kasing babaw na ng kaligayahan ko ang tubig sa dagat, katabi na nila yung bangka. Di ko mapigilan sarili ko na lapitan sila kasi naiinggit ako kahit bitbit ko yung mga tuwalya at yung camera.

“MANURE” sabi ng mga chikiting. Grabe ah, napaka scientific ng term sa dumi. Iba na talaga ang generation ngayon haha! Mukha nga namang poopoo yung basang buhangin .
Some of my family members. Nasa lahi talaga namin ang ‘pose kung pose’ attitude sa picture .

Eto yung favorite ko gawin pag nasa beach, yung isulat yung pangalan sa buhangin. Balak ko sana magsulat ng nobela sa buong stretch ng Laiya kaso binubura ng mga alon eh. Hehe .

At dahil hawak ko ang camera, ginawa akong photographer .

Vincent writing his name. Pagandahan ng sulat at ng pangalan .

Sino may sabing si Kristo lang ang nakakapaglakad sa dagat?! Si Peter din! (Wow, what a coincidence. Kapangalan niya yung apostle ni Jesus Christ!) .

PATRICK, WALANG PAGKAIN DYAN! HAHA! Joke .

At di natapos ang araw ng walang pinagtitripan. Nilibing sa buhangin si Lala (sumunod na kapatid sa akin, future doctor yan!) Magandang exfoliant ang buhagin. haha .

Di kami nag-overnight since most of us may pasok/may gagawin the next day. Umalis kami ng resort mga around 8 PM then we reached home at around 10? 2 hours ang biyahe pabalik.

So there you have it, my summer escapade sa Laiya, Batangas. Andami ko pang mga kwento kaso di kasya rito at kung ipagkakasya ko, hahaba lang tong blog entry at magkakaeyestrain kayo sa kakabasa (kung babasahin niyo). May susunod pa kaming family excursion but this time, sa private pool resort sa Pansol, Laguna (we always do that). Abangan niyo ang mga susunod na summer trippings ko . Enjoy your summer na rin!

Hot like Mexico, rejoice!
The Air Prince

Laguna de Bay

Habang ako ay nagpapahinga galing sa tambak ng gawain, dumungaw ako sa aking bintana dito sa aking silid. Ito ang ginagawa ko kapag nais kong magpahangin, tanawin ang paligid, at magnilay-nilay sa kawalan. Nakatira ako sa baybayin ng pinakamalaking lawa sa Pilipinas: ang Laguna de Bay. Musmos na bata pa lang ako ay pamilyar na ako sa lawang ito. Akala ko noon ay Pacific Ocean ito at ang kabilang dako ay ibang bansa na (yun pala ay lalawigan ng Rizal).

Malaki ang impluwensiya sa akin ng lawa tulad rin ng mga nakatira rito. Kapag nais ko makalanghap ng sariwang hangin, humaharap lang ako sa lawa (liban lang kung tag-init, medyo di kaaya-aya ang amoy). Mapalad ako dahil nagigisnan ko ang pagsikat ng araw (kung maaga ako magising at kung hindi umuulan/maulap) at nakikita ang napakagandang tanawin. Kita mo rito ang kahabaan ng Sierra Madre, ang napakagandang Bundok ng Makiling, at ang kabilang baybayin ng Rizal at Laguna. Masarap magrelax kapag tinatanaw mo ang Laguna de Bay. Kapag may mga problema ako, isa sa giagawa ko ay dumungaw lang sa bintana at pagmasdan ang mga agos, mga mangingisdang nahihirapan sa paghatak ng lambat, at ang mga lumilipad na ibon. Sarap barilin. Joke lang ah .

Medyo di maganda ang kondisyon ng Laguna de Bay. Unlike dati na parang Boracay sa linis ng tubig at lugar base sa mga kwento ng mga nakakatanda, medyo may karumihan sanhi ng pag-usbong ng industrialization sa paligid ng lawa. Isama pa ang di wastong waste management ng mga nakapalibot na lugar dito. Kaya nasa peligro ang kalagayan nito. Kaya ang bawat local government units ng mga bayan na pumapalibot dito ay umaksyon para pigilan ang lumalalang sitwasyon sa Laguna de Bay.

Kung anong merong kinaganda ang lawa, minsan ay malupit din ito. Sa tuwing sasapit ang rainy season, tumataas ang tubig. Kaya ang mga nakatira sa aplaya (Tagalog for shore, sosyal no) ay napipilitang lumikas. Samantalang ang mga hindi makalipat ay nagtitiyaga na lamang sa kabila ng peligro. Kaya kung pupunta ka rito, karamihan ng mga bahay ay matataas at matitibay ang pundasyon (kung may kaya) o parang mga bahay ng Badjao. Ngunit kahit ilang tonelada pa ng semento at ilang pako ang ginamit sa pagpapatibay ng mga bahay, di rin ligtas ang mga ito sa lupit ng kalikasan. Last 2009, nakaranas ang aming baranggay ng matinding hagupit nila Bagyong Ondoy at Bagyong Santi (click here for the related story).

Teka, bakit nga ba “Laguna de Bay”??? Nagresearch ako at ito pala ay ibig sabihin ay “lawa ng Bay” (‘ba-i’ ang basa). Ang Bay ay isang bayan sa lalawigan ng Laguna. Hindi ko pa rin alam kung bakit ang bayan ng Bay at hindi ang ibang munisipyo/bayan sa Laguna o kahit sa karatig lugar ang ikinabit sa pangalan. Akala ko dati kaya Laguna de Bay dahil sa may look (bay) sa paligid ng lawa

Gaya ng nabanggit ko, iba’t-ibang ibon ang matatagpuan rito. Dinarayo rin kami ng mga migratory birds tulad ng ibong nasa litrato. Ako’y nananalangin na sana wala silang baong Avian/Bird flu. Hindi ko alam kung anong specie ito pero parang crane or egret ito. Madalas ko matagpuan itong nag-iisa habang ito’y nanghuhuli ng kanyang pagkain. Naisip ko rin na kahit sa animal kingdom, may mga emo rin pala . Patuloy kong aantabayanan siya dahil baka mamaya magtangkang magbigti ito .

Bisita ko madalas Eto na ang pinakacloseup, sensya na

Dahil sa nagbabago ang klima, nag-aadjust din ang water level ng Laguna de Bay. Tuwing sasapit ang summer, tulad ngayon (late February until early July) bumababa ang taas ng tubig. Kaya lumilitaw ang damuhan at buhangin sa baybayin. Malayang nakakapaglaro ang mga bata samantala ang iba ay pumupunta malapit sa tubig para magchill (WHOAH MAY GANUN???). Pag parating naman ang tag-ulan (July hanggang January), tumataas naman ang tubig. Kaya ang mga bata naglalaro naman sa gilid ng kalsada. Mga water lily naman ang sasalubong sa iyo .

Tumataas ang water level pag rainy season.

Bumababa naman ang water level pag tag-init

Hot like Mexico, rejoice!

The Air Prince